ਅਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਹੀ ਇਸ਼ਕ ਨਿਭਾਉਂਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਰੂਸਣਾ ਭੂਲੀ ਤੇ ਮੈਂ ਮਨਾਉਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਕਿ ਏਵੇਂ ਹੀ ਇਕ ਦੁਜੇ ਤੋ ਵੱਖ ਰਹਵਾੰਗੇ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਗੂਸਾ ਛੱਡਿਆ ਮੈਂ ਸਤਾਉਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਲਿਆ
ਬਸ ਫ਼ੇਰ ਅਪਣਾ ਹਰ ਸ਼ੋਕ ਪੂਗਾਉਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਆਜਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਰ ਪਲ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਲੋੜ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਗੱਲ ਤੇ ਹੰਝੂ ਬਹਾਉਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਆਜਾ ਦੋਵੇਂ ਰੱਲ ਇਕ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਸਾਇਏ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਹੂਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉਦਾਸ ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ
ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਜੱਦ ਦਾ ਤੈਨੂੰ ਹਸਾਉਣਾ ਛੱਡਤਾ
ਖੋਰੇ ਕਿਧਰ ਗਏ ਔ ਘੱਰ ਤੇ ਔਸਾਰੇ
ਜਦੋਂ ਟੱਪ ਜਾਦੇੰ ਸੀ ਕਧਾਂ ਕੋਠੇ ਚੌਬਾਰੇ
ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫ਼ੜਣ ਲਈ ਪੱਜਦੇ ਸੀ
ਹਰਲ ਹਰਲ ਕਰਦੇ ਸਾਰੇ ਫਿਰਦੇ ਸੀ
ਊਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਬਹੁਤਾ ਕੋਈ ਸੁਪਨੇ ਸੀ
ਨਾ ਹੀ ਤਾਂ ਵਡਿਆ ਦੇ ਬੋਲ ਚੁਭਦੇ ਸੀ
ਭੈਣ ਭਰਾਂ ਦੂਖ ਅਪਣਾ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਸੀ
ਰੋਂਦੇ ਰੋਂਦੇ ਆਪੇ ਚੂਪ ਹੋ ਹੱਸ ਪੈਂਦੇ ਸੀ
ਊਸ ਸੋਹਣੇ ਵਕਤ ਦੀ ਯਾਦ ਆਓਂਦੀ ਹੈ
ਹੂਣ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਬੀਬੀ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਕਦੇ ਲਸੀ ਰਿੜਕਦੀ ਕਦੇ ਦਰਿਆ ਬੂਨਦੀ
ਡੰਗਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਕੇ ਮਾਰਦਾ ਕਦੇ ਦੋਣ ਕੱਸਦੇ
ਬਾਪੂ ਦੀ ਹਲੇ ਵੀ ਯਾਦ ਸਤਾਓਂਦੀ ਹੈ
ਹੂਣ ਕਈ ਵਾਰੀ ਜੀ ਕੱਰਦਾ ਹੈ
ਫ਼ੇਰ ਓਥੇ ਜਾਵਾਂ ਓਹੀ ਬਚਪਨ ਹਡਾਵਾਂ
ਕਂਘਾ ਸੀਸਾ ਚੱਕ ਕਾਨਸ ਤੋਂ ਬਾਲ ਵਾਵਾਂ
ਦੰਦਾ ਤੇ ਰਗੜ ਦੰਦਾਸਾ ਹਾਸੇ ਪਾਵਾਂ
ਸੂਰਮੇ ਦਾਨੀ ਚੋ ਕੱਜਲ ਅਖਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਵਾਂ
ਝਾਂਜਰਾਂ ਪੈਰੀ ਪਾਕੇ ਛਮ ਛਮ ਨੱਚਦੀ ਜਾਵਾਂ
मै तो दीया बन अंधेरे में
रोशन करना चाहती थी रास्ते
किसी ने हवा का रुख मोड़ मेरी तरफ
बुझा दिया मुझे आहिस्ते से
अंधेरों का डर दिखाते जिसे हो
उजालों के किस्से बताते जिसे हो
जुगनुओं संग दोस्ती है उसकी
रोशनी का मरीद बना डराते जिसे हो
आईना नाराज हो पूछने लगा मुझसे
कितने दिन हो गये मिले हुए खुद से
बातें तो बहुत करने लगी हो हर एक से
झांकना छोड़ दिया खुद के दिल में जबसे
आजादी
वह औरत कितना झूंझलाई होगी ।
जब बेटी काफिरों के हाथ आई होगी।।
खुद की जान बचाने को भागी होगी ।
बेटी से बिछड़ने पर जार जार रोई होगी ।।
किसने देखी होगी पीड़ा उसके मन की।
कोईऔरत ही उसका दर्द समझ पाई होगी।।
घर बार बेटी वतन सब छूट गया पीछे।
क्या उसने आजादी की खुशी मनाई होगी।।
वो औरतें जो कैद कर ली गई घरों में।
क्या उनकी कभी फिर हुई रिहाई होगी।।
कितना दुख देखा आजादी के नाम पर।
मरते दम तक भूल ना वह पीड़ा पाई होगी।।
उम्र भर बिछड़ने का गम सालता रहा ।
उनके लिए कैसी आजादी आई होगी ।।
आंगन
अपनों के प्यार मनुहार से सरोबार
खुशियाँ बिखेरते वो सांझे आंगन
सलीके से गोबर मिट्टी से लीपे पुत्ते
सोंधी खुश्बू बिखेरने वाले वो आंगन
गूंजती थी जहाँ किलकारियां बच्चों की
बुजुर्गों के आशीर्वाद से फलते वो आंगन
बच्चे सांझे करते थे विचार अपने अपने
दुख सुख बांटते तनाव घटाते वो आंगन
खूबसूरत यादें सिमटी हुई है बचपन की
आज भी बहुत याद आते हैं वो आंगन
सिमट गया है मोबाइल गेम में बचपन
नीलम क्यूँ ना सहेजा गया हमसे वो आंगन
